Niektóre angielskie czasowniki poza swoim tradycyjnym znaczeniem (znaczeniem leksykalnym) wykonują również inne funkcje, mianowicie pomagają innym czasownikom pokazać w jakim są czasie, trybie lub stronie. W języku angielskim występuje kilka rodzaji takich czasowników. Podstawowe z nich:
Czasownik BE
Czasownik DO
Czasownik HAVE
Powyższe czasowniki mają swoje znaczenie leksykalne "być, robić i mieć", ale jako słowa pomocnicze (czasowniki posiłkowe, które w języku angielskim określa się jako 'auxiliary verbs') tracą swoje tradycyjne znaczenie ( w pewnym stopniu). Służą one do:
pokazania czynności już ukończonych w czasach Perfect (Paresent Perfect, Past Perfect, Future Perfect). Niektóre czasy Perfect a aspekcie Continuous (np.: Present Perefect Continuous) mogą również wyrażać zakończoną czynność. Są to szczególne przypadki, których należy poznać podczas uczenia się tych czasów. Czynności ukończone poazywane są przy użyciu czasownika pomocniczego HAVE np.: "I have finished my homework" (Odrobiłem pracę domową, dosłownie "mam odrobioną pracę domową")
budowania pytań i zaprzeczeń w czasach zwykłych (Present Simple, Past Simple). Czasownikiem posiłkowym w tym wypadku jest czasownik DO np.: "I don't understand you" (Nie rozumię ciebie), "Do you like swimming?" (Czy lubisz pływać?).
Dokładny opis poszczególnych czasowników znajduje się na stronie danego czasownika:
W angielskim występują również tzw modal auxiliaries (czasowniki posiłkowe modalne) takie jak shall, will, must, can, may, might, would, need i ought, które są omówione w czasownikach modalnych.