Auxillary Verbs: be, have, do

Auxiliary Verbs

Czym są angielskie słowa pomocnicze (auxiliary verbs lub helping verbs)?

Auxiliary verbs to czasowniki, które pomagają innym czasownikom pokazać w jakim są czasie, trybie lub stronie.

Angielskie czasowniki pomocnicze to:

DO
BE
HAVE

W angielskim występują również tzw modal auxiliary takie jak shall, will, must, can, may, might, would, need i ought, które są omówione w czasownikach modalnych.

BE HAVE GÓRA

Angielskie słowo "DO" jest zarówno czasownikiem leksykalnym (ma swoje znaczenie i jest używane tak jak każdy inny czasownik w zdaniu) oznaczającym w języku polskim "robić, wykonywać". Słowo "DO" jest także słowem gramatycznym, które służy do budowania pewnych konstrukcji gramatycznych. W tej drugiej formie "DO" jest czasownikiem posiłkowym lub pomocniczym.

Odmiana czasownika DO:

Liczba pojedyńcza
I	do
you	do
he	does
she	does
it	does
Liczba mnoga
we	do
you	do
they	do

DO ma trzy funkcje w języku angielskim:

służy do budowy pytań.
W tym charakterze DO nie ma swojego tradycyjnego znaczenia. Oznacza ono jedynie informację, że dane zdanie pełni funkcję pytania w czasie Simple Present lub Simple Past np.:
Do you learn English every day? (Czy codziennie uczysz się angielskiego?)
Does she learn English every day? (Czy ona codziennie uczy się angielskiego?)
Proszę zwrócić uwagę, że nawet jako słowo gramatyczne DO odmienia się przez osoby. Porównując te dwa zdania widzimy, że w pytaniu zmieniła się jedynie osoba i czasownik posiłkowy. "DO" buduje pytania w czasie Present Simple wszystkich angielskich czasowników z wyjątkiem czasowników modalnych (can, could, may. might, will, would, shall, should, need [jako czasownik modalny], ought) i czasownika "to be".
W czasie Past Simple czasownik pomocniczy DO przybiera inną formę, a mianowicie "DID". Forma ta pochodzi od formy czasu przeszłego czasownika gramatycznego DO. Pytania w Past Simple wyglądają w sposób następujący:
Did you see him today? (Czy widziałeś go dzisiaj?)
Did she see him today? (Czy ona go dziasiaj widziała?)
Jak widać w powyższych przykładach w pytaniach w czasie Past Simple zmienia się jedynie osoba. DID występuje identyczne we wszystkich osobach. "DID" buduje pytania w czasie Past Simple wszystkich angielskich czasowników z wyjątkiem czasowników modalnych (can, could, may. might, will, would, shall, should, need [jako czasownik modalny], ought) i czasownika "to be".
Służy do budowy zaprzeczeń innych czasowników w czasie Simple Present i Simple Past np.:
I do not like this movie. (Nie lubię tego filmu.)
He does not like this movie (On nie lubi tego filmu).
Zarówno "DO NOT" jak i "DOES NOT" można skrócić do formy "DON'T" i "DOESN'T".
W języku angielskim apostrof oznacza brak jednej lub dwóch liter.
Tak jak w poprzednim przypadku "DO" odmienia się przez osoby. Zaprzecza ono każdy angielski czasownik z wyjątkiem czasowników modalnych (can, could, may. might, will, would, shall, should, need [jako czasownik modalny], ought) i czasownika "to be".
W czasie przeszłym prostym (Simple Past) zaprzeczenie wygląda w następujący sposób:
They did not know him. (Nie znali go).
He did not know him (Nie znał go).
Zdanie te różnią się jedynie osobą. "DID NOT" można skrócić do formy "DIDN'T".
służy do akcentowania czasownika w czasie Present Simple i Simple Past np:
W niektórych wypadkach mówca chce zaakcentować konkretny czasownik. Nie zdarza się to zbyt często np:
I do like you (Lubie cię lub przecież cię lubię)
She did study this (ona przecież tego się uczyła).
Drugie zdanie jest w czasie przeszłym chociaż czasownik główny tego zdania "study" występuje w czasie teraźniejszym. Słowo posiłkowe "DID' modyfikuje ten czasownik i pokazuje jego prawdziwy czas akcentując go jednocześnie.

DO HAVE GÓRA

Czasownik "BE", poza swojim znaczeniem leksykalnym "być" ma także funkcje gramatyczną, pełniąc rolę słowa posiłkowego w budowie czasów w aspekcje progresywnym (są to wszystkie czasy, w których czasownik główny przybiera końcówkę "-ING" np: Present Continuous, Present Perfect Continuous, Past Continuous, Past perfect Continuous, Future Continuous i Future Perfect Continuous).

Czasownik "TO BE" jako czasownik leksykalny

Czasownik być jest czasownikiem nieregularnym w każdym języku. Oznacza to, że jego formy dla każdej osoby nie możne przewidzieć w oparciu o jakąś logiczną konstrukcję morfologiczną. W języku polskim nie można zgadnąć, że dla pierwszej osoby liczby mnogie czasownik "być" to "są". W języku angielskim jest podomnie. Oczywiście angielski jest o wiele prostszy pod tym względem. Odmiana "TO BE" wygląda następująco:

Liczba pojedyńcza
I	am
you	are
he	is
she	is
it	is
Liczba mnoga
we	are
you	are
they	are

Czasownik leksykaly "BE" w języku angielskim często określa się mianem "copula verb". Oznacza to, że czasownik ten jest łącznikiem pomiędzy podmiotem zdania a jego dopełnieniem np.:
She is a teacher (Ona jest nauczycielką). - Be funkcjonuje w tym zdaniu jako łącznik równoważący podmiot "she" z dopełnieniem "a teacher". Nie wyraża ono żadnej akcji a jedynie określa pewne cechy podmiotu.

Czasownik "BE" zaprzecza się poprzez dodanie NOT po czasowniku np:

She is not English. (Ona nie jest angielką)

Czasownikiem "BE" buduje się również pytania w zdaniach gdzie jest on głównym czasownikiem zdania (powyższy przykład).

Liczba pojedyńcza
Am	I ?
Are	you?
Is	he?
Is	she?
Is	it?
Liczba mnoga
Are	we?
Are	you?
Are	they?

Czasownik "to be" we wszystkich czasach i osobach

Present Simple
I	am
you	are
he	is
she	is
it	is
we	are
you	are
they	are
Present Continuous
I	am being
you	are being
he	is being
she	is being
it	is being
we	are being
you	are being
they	are being
Past Simple
I	was
you	were
he	was
she	was
it	was
we	were
you	were
they	were
Past Continuous
I	was being
you	were being
he	was being
she	was being
it	was being
we	were being
you	were being
they	were being
Present Perfect
I	have been
you	have been
he	has been
she	has been
it	has been
we	have been
you	have been
they	have been
Present Perfect Continuous
forma	have been being albo has been being
prawie nie występuje
Past Perfect
I	had been
you	had been
he	had been
she	had been
it	had been
we	had been
you	had been
they	had been
Past Perfect Continuous
forma	had been being
prawie nie występuje
Future Simple
I	will be
you	will be
he	will be
she	will be
it	will be
we	will be
you	will be
they	will be
Future Continuous
forma	will have been being
nie występuje
Future Perfect
I	will have been
you	will have been
he	will have been
she	will have been
it	will have been
we	will have been
you	will have been
they	will have been

Czasownik BE jako czasownik pomocniczy

Poza swoim tradycyjnym znaczeniem czasownik BE używany jest w konstrukcjach gramatycznych do budowy czasów progresywnych. Są to wszystkie czasy, w których czasownik główny przybiera końcówkę "-ING" np: Present Continuous, Present Perfect Continuous, Past Continuous, Past perfect Continuous, Future Continuous i Future Perfect Continuous.

We wszystkich tych czasach czasownik ten jest jedynie słowem gramatycznym, którego celem jest utworzenie konstrukcji gramatycznej.

We wszystkich czasach w których występuje ten czasownik pomocniczy pytania tworzy sie poprzez inwersję czasownika "BE" tak jak to miało miejsce w jego tradycyjnym znaczeniu np.:

Has he been running for hours? (Czy biega już od godzin?). "Has been" jest trzecią formą czasownika "TO BE" w czasie Present Perfect.

Have you been playing the game long? (Czy długo grasz w tą grę?)

Is she crying? (Czy ona płacze?)

W każdym z tych przypadków "BE" nie jest głównym czasownikiem zdania, a jedynie słowem pomocniczym do tworzenia czasu.

HAVE

DO BE GÓRA

Tak ja poprzednie czasowniki pomocnicze, czasownik HAVE jest również czasownikiem leksykalnym mającym swoje znaczenie.

Formy czasownika HAVE w różnych osobach:

Liczba pojedyńcza
I	have
you	have
he	has
she	has
it	has
Liczba mnoga
we	have
you	have
they	have

Czasownik "mieć" w angielskim można wyrazić na parę różnych sposobów.

I have an English book.

I've got an English book.

I have got an English book.

I got an English book.

Wszystkie te zdania oznaczają "mam angielską książkę".

Angielski czasownik leksykalny HAVE służy do budowy pytań, w których jest on głównym czasownikiem zdania np.:

Have you got a car? (Czy masz samochód?)

Have you any time? (Czy masz czas?)

W powyższych przykładach HAVE jest głównym i jedynym czasownikiem zdania i dlatego można nim zbudować pytanie. W języuku angielskim jest niewiele tego typu czasowników. Są to jedynie czasowniki modalne i czasownik "to be".

Czasownik Have można również zaprzeczyć w taki sam sposób jak "to be", tzn poprzez dodanie NOT po czasowniku np.:

I have not got time. (Nie mam czasu).

She has not got a car. (Ona nie ma samochodu).

"Have not" i "has not" można skrócić do formy "haven't" i "hasn't".