Rzeczownik jest częścią mowy, która opisuje osobę, miejsce, rzecz, lub ideę. Cokolwiek istnieje może być nazwane i nazwą tą jest rzeczownik. Rzeczowniki własne (nazwy własne) określające konkretną osobę, miejsce lub rzecz (Andrzej, Kowalski, Wisła, Partia Piwa) są zawsze pisane dużą literą. Rzeczowniki pospolite określają wszystko z wyjątkiem nazw włsnych i są pisane z małej litery.
W zdaniu funkcję rzeczownika może spełniać grupa słów. Zdanie rzeczownikowe (Noun Clause) zawiera podmiot (subject ) i czasownik (verb) i może robić wszystko to co rzeczownik:
What she wants from you is a little freedom. (To czego ona chce od ciebie to odrobina wolności).
Angielski rzeczownik może być również złożony. Złożone rzeczowniki to takie, które składają się z kilku słów, których kombinacja ma jedno znaczenie np: daughter-in-law, six-year-old, notaries public, etc. Kiedy Anglik mówi 'please, compare breakdown cover!', słowo breakdown jest rzeczownikiem, które funkcjonuje w zdaniu jako przymiotnik: jaki 'cover'? - breakdown cover.
Rzeczowniki można podzielić na
Niektóre rzeczowniki są zarówno policzalnymi jak i niepoliczalnymi w zależności od ich użycia w zdaniu np:
Jeśli rzeczownik jest policzalny używa się go z przedimkiem "a" lub "an" w liczbie pojedynczej. Jeśli rzeczownik jest opisany przymiotnikiem, przedimek jest umieszczany przed przymiotnikiem.
| Strona bierna | Okresy warunkowe | Relative clause | Mowa zależna |
| Phrasal verbs | Contractions | Question Tags | Czasowniki modalne |
Rzeczowniki mogą mogą występować jako:
Formy rzeczowników w przypadku podmiotu lub obiektu są identyczne. Rzeczowniki dzierżawcze wyrażające własność są tworzone poprzez dodanie końcówki "'s" (tzw Saxon genetive s lub dopełniacz saksoński) np: "John's car" z wyjątkiem liczby mnogiej, w której dodaje sie jedynie apostrof "'" np: "Students' homework".
Prawie wszystkie rzeczowniki zmieniaja swoja formę w liczbie mnogiej poprzez przyjęcie końcówki "s" lub "es".
Przejdź do następnych stron:
Komentarze tylko dla zalogowanych