W języku angielskim są dwa rodzaje czasowników jeśli chodzi o tworzenie ich formy przeszłej:
Formy nieregularne podane są w każdym słowniku, czy podręczniku do nauki języka angielskiego. Niestety nie ma na nie ogólnej zasady. Trzeba się ich po prostu nauczyć. Nie istnieje żaden logiczny związek fonologiczny pomiędzy "I spoke" i "I speak". Są to jedynie zmiany historyczne.
Czas Past Simple w zdaniach twierdzących buduje się w następujący sposób:
Jeśli czasownik kończy się na e, dodajemy d. W przeciwnym razie dodajemy końcówkę ed, np.:
| Liczba pojedyncza |
| I | liked | learning Past Simple. | Lubiłem uczyć się czasu przeszłego prostego. |
| You | liked | learning Past Simple. | Ty lubiłeś uczyć się czasu przeszłego prostego. |
|
He |
liked | learning Past Simple. |
On lubił uczyć się czasu przeszłego prostego. |
| Liczba mnoga |
|
We |
liked | learning Past Simple. |
My lubiliśmy uczyć się czasu przeszłego prostego. |
| Strona bierna | Okresy warunkowe | Relative clause | Mowa zależna |
| Phrasal verbs | Contractions | Question Tags | Czasowniki modalne |
Najczęściej używanymi określeniami czasu w Past Simple są:
Przysłówki te mogą występować na początku lub na końcu zdania.
Przysłówki częstotliwości takie jak: always, only, never, ever, still, just mają określone miejsce w języku angielskim. Ich pozycja w zdaniu jest uzależniona od czasownika. Występują one zazwyczaj przed czasownikiem np.:"I always went to his place before school", ale po czasowniku TO BE, np.: "She was never there on time".
Dowiedz się więcej na temat przysłówków częstotliwości.
Przejdź do następnych stron:
Komentarze tylko dla zalogowanych